Βαδίζω κι εγώ με το πλήθος.
Θαυμάζω τον Διδάσκαλο!
Ακόμα και σήμερα που τόσοι άνθρωποι γύρω Του Τον πιέζουν, δεν δυσανασχετεί. Πορεύεται προς το σπίτι που πενθεί.

Μετά την επανάσταση του 1917 αρχίζει στη Ρωσία η πιο τραγική για την Εκκλησία και τους χριστιανούς εποχή. Οι εκκλησίες ανατινάζονται ή σφραγίζονται, κατάσχονται εκκλησιαστικά σκεύη και κειμήλια, και οι αρχιερείς, ιερείς, μοναχοί και όλοι οι χριστιανοί διώκονται ή εξορίζονται.

Κάθε αρχή είναι μια πρόκληση!Κάθε τι που αρχίζει, όσο κι αν έχει ετοιμαστεί με επιμέλεια που εμπνέει βεβαιότητα, κινδυνεύει από κάποια αβεβαιότητα. Κι αυτό κάνει κάθε «νέο» ακόμα πιο προκλητικό! Μεγάλο μέρος των κατοίκων του πλανήτη υποδέχτηκε – μόλις – τον νέο χρόνο. Τον υποδέχτηκε με ελπίδες, με προσδοκίες, με σχέδια και αποφάσεις, αλλά και […]

Έρχονται τα Χριστούγεννα! Έγινε ο Θεός άνθρωπος, για να γίνει ο άνθρωπος θεός. Αυτή είναι η σημασία των Χριστουγέννων. Βαρύς και μεγάλος λόγος! Γίνεται ο άνθρωπος θεός; Την τελευταία μέρα της δημιουργίας είπε ο Θεός: «Ας φτιάξουμε τον άνθρωπο σύμφωνα με την εικόνα τη δική μας και με τη δυνατότητα να μας μοιάσει». Ο Θεός […]

Εδώ οι άνθρωποι είναι δυστυχισμένοι κρυφά. Δεν μπορούν να επικοινωνήσουν, και αυτό γεννά τη δυστυχία τους. Δεν κοιτάνε ο ένας τον άλλον στα μάτια. Ένα μόνο βλέμμα μπορεί να είναι ελεημοσύνη σ᾽ ένα τέτοιο μέρος.

Τον κρέμασες χρυσό και ασημένιο στον λαιμό σου. Τον έβαλες ξύλινο στον τοίχο του δωματίου σου. Τον χάρισες πλεγμένο με σχοινάκια στο μικρό παιδάκι, για να μη φορά στα παιχνίδια του τον καλό, τον βαρύτιμο, τον βαπτιστικό του.

Εδώ και 1700 χρόνια η αγιαστική πορεία της Εκκλησίας στον κόσμο, η θεανθρώπινη διδασκαλία της, η διοικητική της οργάνωση και το κοσμοσωτήριο έργο της καταυγάζεται από το φως που ακτινοβολεί η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος που συγκλήθηκε στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ.

Ψυχή διψασμένη. Κουρασμένη, στεγνωμένη από την αμαρτία, από το ανικανοποίητο пού ποτέ δε γέμιζε το άντλημα της ψυχής της. Ώσπου βρήκε νερό όχι από το пηγάδι που κάποια στιγμή ίσως στέρευε.

Μεγάλωσες πια. Η πασχαλινή λαμπάδα σου δεν έχει πάνω της όλα εκείνα τα στολίδια που έκαναν άλλοτε τα παιδικά ματάκια σου να λάμπουν από χαρά. Κι ίσως να σταμάτησε να σου τη φέρνει η νονά, αφού μεγάλωσες πια.

Μετά το καλλιτεχνικό πρόγραμμα, κάποιος από τους μεγάλους διηγείται μια σύντομη ιστορία από τα παιδικά του χρόνια.