Αναζητώντας τον εαυτό μας
«Πάντα κι όπου σ᾿ αντικρίζω…»
Περί Δειλίας
Ο σκορπισμένος νους και η «νουθεσία της Παναγίας»
Ακούστε, Έλληνες!
Ο Ελληνισμός της Αιγύπτου

Μια αγκαλιά
Άγιος Τρύφων
Τόσο απλά
Ο απλός και ταπεινός | Άγιος Δημήτριος Γκαγκαστάθης - Β΄ Μέρος
Το προνόμιο της μετανοίας

Πρόκληση
Γλυκύς, ωραίος, πανέμορφος…
Η ώρα της καρδιάς
Ο απλός και ταπεινός | Άγιος Δημήτριος Γκαγκαστάθης - Α΄ Μέρος
Ένας τσάρος εργάτης σε ναυπηγείο

«Άλλο είμαστε εμείς οι ίδιοι, άλλο τα δικά μας πράγματα, και άλλο τα γύρω από μας. Εμείς είμαστε η ψυχή και ο νους (η ανώτερη ψυχική ιδιότητα, με την οποία επικοινωνούμε με το θείο), όπως πλασθήκαμε κατ᾿ εικόνα του Κτίστη· δικό μας είναι το σώμα και οι αισθήσεις του· γύρω από μας τα χρήματα, οι τέχνες και οι υπόλοιπες βιοτικές ασχολίες» (Μ. Βασίλειος, Λόγος στο «Πρόσεχε σεαυτώ»).

Όλο το περιεχόμενο του Ευαγγελίου είναι η διακήρυξη για τον άνθρωπο του δικαιώματος της μετανοίας, της συμφιλίωσης με τον Θεό και της πίστεως στον αιώνιο προορισμό του. Το δικαίωμα της μετανοίας το αποκτήσαμε «κατά χάριν», τη Χάρη του αίματος του Ιησού Χριστού, προνόμιο που δίδεται στους πιστούς. Πίστη και μετάνοια συμπορεύονται.

Τη σκηνή του Φεβρουαρίου την ανοίγει μια αγκαλιά. Μια αγκαλιά, δυο πάναγνα χέρια μητρός Παρθένου· δυο χέρια που εισάγουν στον Ναό Αυτόν που λατρευόταν αιώνες εκεί. Μια αγκαλιά, δυο άλλα χέρια τρεμάμενα γεροντικά, που απλώνονται με δέος να λάβουν Αυτόν που επιπόθησε να δει κάθε ανθρώπινη ψυχή πριν αφήσει τον φθαρτό κόσμο.

Το πήραν πια απόφαση. Θα ξεκινούσαν εκείνη τη μέρα κιόλας να πάνε να βρουν τον αββά Μώτιο, όσος κόπος κι αν χρειαζόταν. Είχε περάσει πολύς καιρός από τότε που έφυγε ο γέροντας από τη σκήτη τους, διωγμένος από τον φθόνο και την κακότητα του αδελφού Θεοδώρου.

Κάθε αρχή είναι μια πρόκληση!Κάθε τι που αρχίζει, όσο κι αν έχει ετοιμαστεί με επιμέλεια που εμπνέει βεβαιότητα, κινδυνεύει από κάποια αβεβαιότητα. Κι αυτό κάνει κάθε «νέο» ακόμα πιο προκλητικό! Μεγάλο μέρος των κατοίκων του πλανήτη υποδέχτηκε – μόλις – τον νέο χρόνο. Τον υποδέχτηκε με ελπίδες, με προσδοκίες, με σχέδια και αποφάσεις, αλλά και […]

Την έφτιαξαν στο σπίτι με τα παιδιά. Δεν τους φάνηκε και τόσο δύσκολο. Εκτύπωσαν μια βυζαντινή εικόνα της Γεννήσεως. Τσαλάκωσαν λίγο χαρτί του μέτρου και έγινε σπηλιά. Τα λαδοπαστέλ έδωσαν τα γήινα χρώματα στους καμωμένους από χαρτί βράχους. Και ένα κομμάτι χρυσόχαρτο έγινε το λαμπερό αστέρι στην κορυφή της.