Μετά την επανάσταση του 1917 αρχίζει στη Ρωσία η πιο τραγική για την Εκκλησία και τους χριστιανούς εποχή. Οι εκκλησίες ανατινάζονται ή σφραγίζονται, κατάσχονται εκκλησιαστικά σκεύη και κειμήλια, και οι αρχιερείς, ιερείς, μοναχοί και όλοι οι χριστιανοί διώκονται ή εξορίζονται.
Μεταξύ των συλληφθέντων χριστιανών τον Ιούνιο του 1922 ήταν και ο Μητροπολίτης της Πετρούπολης Βενιαμίν. Η επαναστατική επιτροπή τον καταδίκασε σε θάνατο μαζί με άλλους δέκα συνεργάτες του, ως αντιεπαναστάτη και συντηρητικό, διότι εμπόδιζε την καταστροφή των εκκλησιών και την αφαίρεση των κειμηλίων τους. Η εκτέλεση θα γινόταν στις 13 Αυγούστου 1922 στην εσωτερική αυλή της φυλακής, στην οποία τους είχαν μεταφέρει.
Τοποθέτησαν τους κρατουμένους σε σειρά, τον έναν δίπλα στον άλλον, μπροστά σ᾿ έναν τοίχο, και ένα ειδικό απόσπασμα του επαναστατικού στρατού, με εντολή του κομμισάριου, τους πυροβόλησε όλους. Από τους πυροβολισμούς σκοτώθηκαν όλοι, εκτός από τον αρχιερέα, ο οποίος στεκόταν όρθιος, ήρεμος και προσευχόταν.
Και στη δεύτερη ομάδα κρατουμένων που ακολούθησε, επαναλήφθηκε το ίδιο· όλοι σκοτώθηκαν, εκτός από τον Μητροπολίτη, ο οποίος στεκόταν όρθιος και προσευχόταν.
Το ίδιο έγινε και στην τρίτη ομάδα· όλοι σκοτώθηκαν, εκτός από τον αρχιερέα Βενιαμίν, μπροστά στον οποίο γονάτισαν τότε όλοι οι στρατιώτες του αποσπάσματος, οι οποίοι καταλήφθηκαν από τρόμο.
Ο κομμισάριος, ο οποίος στεκόταν παραδίπλα, όταν τους είδε γονατιστούς, άρχισε αγριεμένος να φωνάζει: «Εάν τώρα δεν δω νεκρό τον παπά, θα σας εκτελέσω εγώ ο ίδιος όλους επί τόπου». Όταν ο κομμισάριος απομακρύνθηκε για να πάρει το όπλο του, οι στρατιώτες πλησίασαν τον αρχιερέα και με σιγανή φωνή παρακάλεσαν: «Προσευχηθείτε για μας». Κι εκείνος με ήρεμη φωνή απάντησε: «Θα προσευχηθώ να μπορέσετε να με εκτελέσετε και σεις όλοι να σωθείτε».
Σε δύο-τρία λεπτά ο Μητροπολίτης Βενιαμίν, με τον πρώτο πυροβολισμό, έπεσε νεκρός, ενώ σώθηκαν όλοι οι στρατιώτες από βέβαιο θάνατο.
Τα ανωτέρω έγιναν γνωστά από όσα διηγήθηκε αργότερα στον ιερέα του χωριού του ένας στρατιώτης του αποσπάσματος, ο οποίος επέστρεψε στο χωριό του τραυματισμένος από κάποια μάχη. Μετανόησε κι εργάσθηκε ως νεωκόρος σε εκκλησία διπλανού χωριού. Την υπόλοιπη ζωή του την πέρασε με αδιάκοπη προσευχή κι ευγνωμοσύνη προς τον ιερομάρτυρα Μητροπολίτη Βενιαμίν, τον οποίο ικέτευε για τη μετάνοια και σωτηρία όλων αυτών που έκαναν το λάθος να αρνηθούν τον άγιο Θεό.
Το 2004 η Ιερά Σύνοδος της Ρωσικής Εκκλησίας προέβη στην αγιοκατάταξη του Μητροπολίτη Αγίας Πετρούπολης Βενιαμίν.
Μήπως τα δευτερόλεπτα της προσευχής του αγίου Μητροπολίτη Βενιαμίν μας ξυπνήσουν από τον ύπνο της πνευματικής ραθυμίας;
Ναταλία Γ. Νικολάου
Δ/ντρια Σχολείου Ελληνικής Γλώσσας Ελληνικής Κοινότητας Μόσχας
Τεύχος Απριλίου 2026
