Πρόκληση
Γλυκύς, ωραίος, πανέμορφος…
Η ώρα της καρδιάς
Ο απλός και ταπεινός | Άγιος Δημήτριος Γκαγκαστάθης - Α΄ Μέρος
Ένας τσάρος εργάτης σε ναυπηγείο

Την έφτιαξαν στο σπίτι με τα παιδιά. Δεν τους φάνηκε και τόσο δύσκολο. Εκτύπωσαν μια βυζαντινή εικόνα της Γεννήσεως. Τσαλάκωσαν λίγο χαρτί του μέτρου και έγινε σπηλιά. Τα λαδοπαστέλ έδωσαν τα γήινα χρώματα στους καμωμένους από χαρτί βράχους. Και ένα κομμάτι χρυσόχαρτο έγινε το λαμπερό αστέρι στην κορυφή της.

Πολλούς κάλεσε ο Ἄρ­χοντας με ἐ­πί­ση­μη πρόσκληση, με­γι­στά­νες και πλού­σιους, προκειμένου να συμμετάσχουν στο εορταστικό βρα­δινό συμπόσιο. Εκείνοι αρνήθηκαν. Άλλοι δέχθηκαν. Φτωχοί ετούτοι και άσημοι και ἐ­ξου­θενημένοι. Και το τραπέζι τελικά γέμισε συνδαιτημόνες. Η ευωχία του μεγάλου δείπνου άρχισε…

Έρχονται τα Χριστούγεννα! Έγινε ο Θεός άνθρωπος, για να γίνει ο άνθρωπος θεός. Αυτή είναι η σημασία των Χριστουγέννων. Βαρύς και μεγάλος λόγος! Γίνεται ο άνθρωπος θεός; Την τελευταία μέρα της δημιουργίας είπε ο Θεός: «Ας φτιάξουμε τον άνθρωπο σύμφωνα με την εικόνα τη δική μας και με τη δυνατότητα να μας μοιάσει». Ο Θεός […]

Μπορεί ο άνθρωπος να γίνει θεός;
Ακτινογραφία μιας σύγχρονης πόλης
Ένα σπάνιο ιατρικό εύρημα
Δείπνον μέγα
Το υπερβατικό στοιχείο στην ποίηση του Σολωμού | Δ΄ Μέρος

Πρωινό Σαββάτου Νοεμβρίου. Τακτικό υπεραστικό δρομολόγιο που ενώνει την πρωτεύουσα με πόλη του ηπειρωτικού κορμού της χώρας. Στην καθιερωμένη πολύβουη και πολύκοσμη στάση ο χρόνος λιγοστός, το κρύο πολύ.

Εδώ οι άνθρωποι είναι δυστυχισμένοι κρυφά. Δεν μπορούν να επικοινωνήσουν, και αυτό γεννά τη δυστυχία τους. Δεν κοιτάνε ο ένας τον άλλον στα μάτια. Ένα μόνο βλέμμα μπορεί να είναι ελεημοσύνη σ᾽ ένα τέτοιο μέρος.

Ένας χρόνος κυλάει προς το τέλος του.
Φορτωμένος με λάθη, με πάθη, με άνισους πολέμους, με την αλήθεια που φέρνει η ενσυνείδητη εξαχρείωση ατόμων και λαών, με θυμό και αγανάκτηση από τους πολλούς.

Έρχεται στον κόσμο η χαρά!
Ελεύθερος & αληθινός!
Ο κόσμος μας
Αποκάλυψις του Ιωάννου 1930 χρόνια από τη συγγραφή της
Το υπερβατικό στοιχείο στην ποίηση του Σολωμού! | Μέρος Γ΄

Τους το είχανε τονίσει στα γυμνάσια: Μόλις δοθεί το σήμα κινδύνου, με τα σωσίβια στο χέρι έπρεπε να τρέξουν όλες στην προκαθορισμένη λέμβο. Κάθε καθυστέρηση θα έβαζε σε κίνδυνο τη ζωή τους. Το πλοίο μπορούσε να βυθιστεί άμεσα.